کسی که می خواهد در کشور انگلستان پزشک شود، باید یکی دو سالی را به مراقبت از افراد سالمند،معلول و یا دارای بیماری شدید اختصاص دهد،زیرا متصدیان و دست اندرکاران طبابت در کشور نامبرده خوب می دانند که دوستداران پزشکی باید در وهله اول خود را تست نموده و اطمینان حاصل نمایند که علاوه بر پول خوب،آدم ها را هم دوست دارند.

یکی از واحدهای مهم درسی رشته مهندسی بهداشت محیط،"بهداشت مواد غذایی" است.در این واحد درسی،دانشجویان می آموزند که اگر رنگ،مزه و بوی یک ماده غذایی تغییر کرد،ماده فاسد شده و می باید از توزیع و مصرف آن ممانعت به عمل آورد.

فعلا کاری به این موضوع که برخی اشخاص کوررنگ بوده و به راحتی قادر نیستند که رنگ هر نوع مواد غذایی و غیر غذایی را براحتی تشخیص دهند،نداریم.با این حال،این موضوع مهمی است که حس چشایی و بویایی افراد مختلف اصلا به یکدیگر نمی ماند و به همین مناسبت امکان دارد که دانشجوی علاقمند به تحصیلی که واحد نامبرده را با نمره عالی پاس کرده در عمل دچار مشکل شده و قادر به تشخیص مواد غذایی سالم و فاسد نگردد.

اوضاع و احوال دانشجویان رشته های ریاضی و مهندسی هم چندان بهتر از تجربی ها نیست.به عنوان مثال هنوز هم بسیاری از اساتید رشته های فنی ترجیح می دهند نمره بالایی را از آن دانشجویانی نمایند که راه درست را رفته اما به علت بی دقتی به جواب درست نرسیده اند.

فکرش را بکنید!مهندس ساختمان همه حساب و کتاب هایش را درست انجام می دهد،اما به علت بی دقتی ، ضخامت ستون های پیشنهادی یک ساختمان را یکدهم مقداری که باید باشند ارائه می دهد(قطعا با انجام این "مهم" پیمانکار را بسیار از خود راضی خواهد نمود)

اینکه با چنین خطایی(دوست دارید نامش را اشتباه لپی بگذارید!) چه بر سر ساکنین سازه دارای محاسبات درست خواهد آمد موضوع این یادداشت نیست،زیرا نگارنده تنها می خواهد اشاره نماید که در علوم "دقیقه" و "مهندسی" بسیار مهم است که با کنترل دقت دانشجویان،ایشان را فیلتر نموده و اجازه ندهیم که با وقوع هر زلزله،طبیعت دست به گزینش آن هایی که ماندنی هستند و از دور خارج نمودن کسانی که اجلشان فرا رسیده است بزند!

منتشر شده در روزنامه آفتاب یزد