دلنبشته های تابناک من

نیمی از غذای گرم شده در مایکروویو را جهت مصرف برداشتم و نیم دیگر را در مایکروویو نگه داشتم تا پس از سرد شدن در یخچال قرار گیرد.

قطعا درست تر این بود که غذا را به اندازه مصرف گرم کنم؛ اما کار من از این لحاظ هم غلط بود که پاک از یاد بردم غذایی در مایکروویو دارم و تنها هنگامی که یک روز بعد، جهت گرم کردن غذا، در مایکروویو را گشودم متوجه غذای بد ظاهری که بوی گند می داد شدم.

فقط غذا نیست که اگر در برابر چشم قرار نگیرد موجودیت ان، پاک، از خاطر خواهد رفت.

برای نمونه؛ وقتی به دوستی گفتم که چندان اهل میوه نیستیم و برخی میوه های داخل یخچال فاسد و دورریختنی می شوند گفت که موضوع به اهلیت شما ربط ندارد و احتمالا بلد نیستید که با میوه ها خوب تا نمایید.

او در ادامه توضیح داد که اگر در عوض اینکه میوه ها را فقط در هنگام خوردن از یخچال خارج کرده و آن ها را پس از شستن و قرار دادن در ظرف در برابر چشم قرار دهید دورریز میوه شما به حداقل خواهد رسید.

موضوع یاد شده موضوع کاملا مهمی است.

لذا؛ آدم هایی که باید روزانه قرص ها و شربت ها و کپسول های زیاد مصرف کنند بهتر است جهت جلوگیری از فراموشی، این کالاهای اساسی را در کشوها و کمدهای دردار پنهان نکرده و آن ها را کاملا در برابر چشم قرار دهند( با رعایت نکات ایمنی) و امثال من که چندان عادت به نوشیدن آب ندارند باید بطری آب را کاملا پر کرده و آن را روی میز کار، یا جایی دیگر که در برابر چشم باشد، بگذارند.

عکس این قضیه هم درست است.

شاید شما هم در فیلم ها و سریال های ایرانی و خارجی دیده باشید که زنی چاقوی آشپزخانه را، طی یک جنون آنی، از روی میز برداشته و آن را در شکم کسی که وی را به شدت عصبانی کرده است فرو می کند.

به این ترتیب؛ اگر چاقو و وسایل نوک تیز و برنده در برابر چشم نباشند و برای پیدا کردن آن ها احتیاج به صرف زمان باشد، شاید تعداد موارد خودکشی و دیگر کشی، که بدون قصد قبلی و با وقوع عصبانیت لحظه ای رخ می دهند، به میزان قابل ملاحظه کاهش یابد.